Hoog op ons verlanglijste staat een bezoek aan de grand buddha in Leshan.
Na zalig te hebben ontbeten, de onteringen van gisteren zijn gelukkig vergeten, gaan we op pad.

Met een taxi naar het busstation, twee uur in de bus naar Leshan. Op het videoscherm draait een
Chinese remake van speed, met meer crashes en puinhopen. De chaffeur heeft de film al gezien en
gooit met zijn touringcar alsof het een botsauto is.
In blinde bochten inhalen, rechts passeren, alles kan. Gelukkig heeft hij zelf met Gardena koppelingen een
koelsysteem voor de remmen gemaakt, herhaaldelijk wolkt de stoom er vanaf.

Na twee uur busrit met hoog Python gehalte stappen we uit in Leshan.
Samen met een Amerikaans stel pakken we een taxi naar de Buddha.
Daar staan we anderhalf uur in de rij om de paar honderd treden naar diens voeten af te kunnen dalen.
De Chinezen genieten van een stuk kleinburgerlijke ongehoorzaamheid en proberen overal voor te dringen.
Daar hebben we dus maar een stokje, o nee een rugzak voor gestoken.

De buddha is immens, indrukwekken dat in 1800 al zoiets gemaakt werd. Compleet met inventief weggewerkt drainage systeem. Overal hangen borden met wijsheden en legenden die aan het beeld worden afgeleid.

Geinspireerd, weet ik zelf ook een buddhistische wijsheid te verwoorden :
When stumbling in the hotelroom at night, the bed is always closer than you think.
De beurse schenen worden zo een levenswijsheid.

Morgen naar de panda's nu naar de Mac, voor mij even geen pepers.....