Na wat kunst en vliegwerk op een Chinese pc gestookt op steenkool, nog steeds geen foto's.
We blijven ze jullie nog verschuldigd.

Gisteren een paar mountainbikes gehuurd. Wij verstaan onder mountain bike, een fiets waarmee je de
berg op kunt. Hier betekent het een fiets die van een berg is gevallen. Met slippende ketting en weigerende remmen het bergpad af, durven we best. Met een vriendelijk getekend kaartje van de balie op pad, bleek hoe tactisch de locatie van ons hotel is, alles dat je wil zien op 20 minuten fietsen.
Natuurlijk zijn we eigenwijs genoeg om niet de hoofdweg te volgen. Via een smal betonpad door enkele dorpjes heen kwamen we toch bij ons doel.

Eerst naar de Moon Cave, een kalksteen berg met een circelvormig open middendeel.
En het zal China niet zijn, of er is een pad en cafe aangelegd. Het pad was wel te doen,
maar rustig aan met 35 in de schaduw. Onderweg werd ons koelte toegewuifd door twee Chinese vrouwtjes
die graag wat bij wilden verdienen. We waren niet van plan ze voor hun ongevraagde arbeid te betalen.
Ze begrepen onze hints niet, zelfs niet toen Jacq een waaier van ze afpakte en naar hun begon te wuiven!
Toen boven aangekomen en doorweekt van het zweet, bleek dat ze gekoelde blikjes fris bij zich hadden,
konden de dames toch nog wat aan ons verdienen.

In het Moon cave cafe hebben we de heetste uren doorgebracht , met koud drinken naast een ventilator in de schaduw was het maar matig uit te houden. Toen kwam onze redding in de vorm van een dik wolkendek.
Meteen weer op de fiets en in Yangshuo op zoek naar een pin automaat. De vierde werkte wel op internationale pas, dus onze slinkende voorraad Yuan is ook weer op peil.

Meteen bij de supermarkt pinda's en fris ingeslagen bij wijze van lunch. Terug uit de stad, langs de weg een plekje in de schaduw en de inwendige mens versterken. Jacq stortte zich vol goede moed op een zak pinda's. Wat een vergissing! Wat we hadden aangezien voor de rode vliesjes die om pinda's heen ziten, bleken hele scherpe rode pepers te zijn!!! Met een geimproviseerde defibrilator, Jacq weer gestabiliseerd en voorzien van een zakje wat minder hete knabbels.
Een stel mieren stort zich met spreekwoordelijke ijver op wat gevallen stukjes pinda. Nou, dat zijn geen vuurmieren hoor! Na een korte test rennen ze met de staart tussen de benen weer weg, watjes!

Vervolgens heb ik de hete pinda's maar opgegeten, daar heb ik nu, 20 uur later nog spijt van, de schoonmakers ook, maar dat merken ze toch pas als wij weg zijn. Naast de hete pinda's hingen ook zakjes met gedroogde vissekoppen, inktvissen, kevers in honing en andere gruwelijkheden die zelfs ik niet hoef.

Bij het avondeten, weer een vergissing. De met pork gevulde aubergine met bacon. Bacon is namelijk geen pork volgens de Chinezen.... Blijkt rijkelijk voorzien te zijn van La, de Chinese term voor HEET. Dusdanig heet dat het zweet zich in een plasje onder mijn voeten verzamelt.

Via Chinaticketonline wederom de nachttrein vermeden, we vliegen vanavond om 11 uur naar Chengdu vanaf Guilin. Daar komen we tegen onze voorkeur in, midden in de nacht aan. Dat is wat minder ontspannen naar accomodatie zoeken, maar wederom biedt het internet uitkomst. Ik krijg ze alleen nog niet wijsgemaakt dat we opgehaald willen worden. Dat wordt dus vanavond onderhandelen met taxichauffeurs.

We gaan nu naar het hartje van Sichuan, daar waar ze het echte hete eten hebben uitgevonden.
Naast La, kruidden ze daar ook met Ma, dat betekent verdovend. Dus maar een hostel geselecteerd met westerse keuken en een espresso machine.

In Chengdu proberen we wat dagtripts te organiseren naar Mount Emei voor de kloosters en Leshan voor de giant budda. Benieuwd of daar al een shopping mall is aangelegd.

Tot gauw!